¡Átame! (Zwiąż mnie, 1989)

Créditos Atame 1.jpg

W 1988 roku Almodóvar zdobył międzynarodową sławę swoim filmem Mujeres al borde de un ataque de nervios (Kobiety na skraju załamania nerwowego), dzięki czemu  ¡Átame! z bardzo odważnymi scenami i moralnie dwuznaczne mogło dużo łatwiej trafić do widzów niehiszpańskojęzycznych. Choć przyjęty entuzjastycznie przez wielu wzbudził tyle polemiki, że ostatecznie nie wygrał żadnej nagrody do której był nominowany. Wiekowo zaleca się mieć skończone 18 lat.

13961221_gal.jpg

W filmie widzimy w roli sióstr Victorię Abril i Loles León, dwie aktorki z ugruntowaną pozycją na hiszpańskiej scenie artystycznej, czy to filmowej czy teatralnej i jeszcze młodego, już trochę znanego, ale jeszcze nie super gwiazdę Antonio Banderasa. Tak sobie myślę, że to chyba jego najlepsza rola ever. Oprócz tego w roli drugoplanowej jedyny występ u Almodóvara kolejnej gwiazdy kina hiszpańskiego: Francisco Rabal, tu na wózku elektrycznym. I oczywiście epizodyczna rola niezastąpionej  Rossy de Palma.

atame_gallery_a

Ricky (Antonio Banderas) za zgodą kuratora zostaje wypuszczony z zakładu dla ludzi z problemami psychicznymi. Pierwsze co robi to  kupuje bombonierkę czekoladek w kształcie serca i udaje się na plan filmowy gdzie była aktorka porno, Marina Osorio (Victoria Abril), kręci ostatnie sceny najnowszego (i zarazem ostatniego) filmu Máximo Espejo (Francisco Rabal). Aktorka nie zwraca na niego większej uwagi, więc Ricky zakrada się wieczorem do jej mieszkania i więzi ją tam. W tym czasie jej siostra, Lola (Loles León) i reżyser próbują się z nią bezskutecznie skontaktować.

Musical - Canción del Alma - Atame

Dlaczego Ricky więzi Marinę? Jest to według niego jedyny sposób aby kobieta mogła go lepiej poznać i zakochać się w nim. Zresztą nie będą siedzieć cały czas w mieszkaniu: Marinę boli ząb, a ponieważ przez długi czas ćpała, to zwykłe środki na nią nie działają. Muszą udać się po receptę do jej zaprzyjaźnionej lekarki, którą notabene gra María Barranco (przyjaciółka Pepy z Mujeres al borde de un ataque de nervios, która miała romantyczną przygodę z terrorystą).

ricky-en-atame-1990-de-pedro-almodovar

Trzeba Almodóvarowi przyznać, że choć film budzi dwuznaczne uczucia swoją wymową to jednak jest świetnie zrealizowany i wciągający, gdzie ciekawa wydaje się każda, nawet drugoplanowa postać. Nie ma ludzi idealnych i nie ma związków idealnych. Jak zwykle u tego reżysera, nie ma ani jednej postaci zrównoważonej, roztropnej i szczęśliwej. Za to jest dużo mocnych kolorów i świetnie nakręcone ujęcia. Tutaj dodatkowo ozdobione bardzo wyrazistą muzyką autorstwa Ennio Morricone.

Rossy de Palma Atame

Na koniec zostawiam Was z krótką dyskusją (z transkrypcją!) z Javierem Ocaña, hiszpańskim krytykiem filmowym dla gazety El País, w programie Historia de nuestro cine (który polecam z całego serca, bo puszczają różne ciekawe filmy hiszpańskie, a przed każdym emitują krótkie wprowadzenie w postaci dyskusji prezenterki, Eleny Sánchez, z zaproszonym gościem).

Warto też odwiedzić stronę Todo Almodóvar jak sama nazwa wskazuje poświęconą wyłącznie twórczości hiszpańskiego reżysera. Znajdziecie tam biografie aktorów, którzy u niego grali, opisy lokalizacji, w których kręcono poszczególne sceny i omówienie kawałków muzycznych, jak np. piosenka Duo Dinamico wykorzystana na końcu Atame, od której zupełnie nie mogę się uwolnić od poniedziałku. Szczególnie w wykonaniu Loles i Banderasa.

Musical - Resistiré - Átame.jpg

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s