Dil Dhadakne Do (2015)

Wielu recenzentów nie miało dobrego zdania o tym filmie, więc czuję się w obowiązku wystąpić w jego obronie, choć arcydzieło to to nie jest. Idealne na zimowy wieczór po pracy, kiedy do wyjazdu wakacyjnego jeszcze trochę, a tu pogoda zachęca tylko i wyłącznie do błogiego lenistwa.

dil_dhadakne_do_movie-wide

Rodzina Mehra do biednych nie należy. Głowa rodu, Kamal (Anil Kapoor, który za tą rolę dostał nagrodę Filmfare dla najlepszego aktora drugoplanowego), to człowiek który zaczynając od zera wspiął się na sam szczyt w biznesie. Self-made man, jak lubi powtarzać. Jego żona, Neelam (Shefali Shetty), kiedyś uciekła z domu żeby za niego wyjść, dzisiaj robi dobrą minę do nieciekawej sytuacji między małżonkami: on ją zdradza i co chwila krytykuje brak dbania o sylwetkę. Mimo iż nie układa im się najlepiej między sobą postanawiają hucznie obejść trzydziestą rocznicę ślubu i zapraszają rodzinę, przyjaciół i możliwych partnerów biznesowych na luksusowy rejs między Turcją a Grecją. Plan jest żeby przyciągnąć możliwych inwestorów, bo tak po prawdzie biznes Kamala stoi na granicy bankructwa.

Głównymi bohaterami filmu są ich dzieci, które choć dorosłe będą musiały walczyć o prawo do wolnego wyboru i życia po swojemu. Pierworodna córka, Ayesha (Priyanka Chopra) odziedziczyła po ojcu smykałkę do interesu. Przez nikogo nie wspierana po ślubie z przedsiębiorcą Manavem (Rahul Bose) otworzyła swoją własną firmę i stała się drugim największym graczem na rynku w branży. Nikt jednak tego nie docenia, wszyscy czekają tylko kiedy zajdzie w ciążę. Rodzina postawiła na syna, Kabira (Ranveer Singh), jako spadkobiercę firmy. Tylko, że ten woli pilotować samolot niż prowadzić rodzinny biznes. Na dodatek rodzice postanowili wyswatać go z córką innego magnata finansowego, który dzięki temu zainwestowałby w przedsiębiorstwo Kamala. Oczywiście młodym w oko wpadają zupełnie inne osoby.

&NCS_modified=20150602114450&MaxW=640&imageVersion=default&AR-150609825

Nie trzeba znać wiele filmów żeby dokładnie przewidzieć kto z kim, i jakie będą relacje poszczególnych bohaterów. Bo przecież to jasne, że dzieci zwaśnionych rodzin wpadną sobie w oko, a główny bohater zakocha się w muzułmańskiej tancerce. Fabuła zaskoczyć może jedynie idiotycznym zakończeniem, gdzie cała rodzina jakby straciła zdolność logicznego myślenia. Mimo to warto film obejrzeć z paru powodów. Pierwszy to Priyanka Chopra (cóż, jakoś nie jestem fanką Ranveera choć trzeba przyznać, że zagrał wiele ciekawych ról). Zdecydowanie przyćmiewa swoje koleżanki z planu. Miała najciekawszą postać i świetnie się w niej spisała. Można mówić, że film był zatłoczony, ale Priyanka jako Ayesha zdecydowanie wybiła się przed szereg. Dodatkowo wykonuje piosenkę tytułową na koniec filmu (wraz z  Farhanem Akhtar, który w filmie grał jej przyjaciela z dzieciństwa i dawną miłość, Sunniego).

Drugi powód to dość mocne (w moim mniemaniu) stwierdzenia. Już w Tanu Weds Manu Returns była poruszona kwestia rozwodu z inicjatywy żony. Tam jednak miłość małżonków zwycięża. Jednak co się dzieje, kiedy tego uczucia nie było i nie narodziło się w trakcie? Rodzina nie chce słyszeć o decyzji córki i grożą jej wykluczeniem z rodziny. Jedynie brat wstawia się za siostrą. Porusza się też wprost kwestię równości (a raczej jej braku) kobiet w stosunku do mężczyzn w Indiach.

ddd-title-track-759

Kolejną mocną stroną filmu jest relacja między Ayeshą i jej bratem Kabirem. Trzeba przyznać że chemia między Priyanką i Ranveerem była zdecydowanie lepsza niż ta między nimi a ich ukochanymi. Przyczyną może być to że nad scenariuszem pracowało m.in rodzeństwo Akhtar. Dużo życia do filmu wnoszą dialogi, które niejednokrotnie celnie i nie raz z dużym poczuciem humoru nazywają zachowanie bohaterów. Choć brakuje oryginalności fabule (która przywołuje na myśl filmy amerykańskie z lat 60.) to nie brakuje dowcipu. Nie raz oko jest też puszczone do widza.

Kolejną zaletą filmu jest jego narrator, urocze psisko Pluto, któremu głosu użyczył Amir Khan i które bez oporu będzie wytykać ludziom ich przywary. Mnie urzekł zupełnie.

Piosenki wpadają w ucho, szczególnie miło słucha się ich w tramwaju rano jadąc do pracy. Internety obiegł klip z Girls Like to Swing (gdzie Anushka Sharma wyciąga do tańca Priyankę i ta zdecydowanie przyćmiewa całą grupę), ale warto też zwrócić uwagę na Gallan Goodiyan, bardziej tradycyjne, ale gdzie cała obsada po prostu dobrze się bawi na imprezie na statku. O numerze tytułowym już wspomniałam, więc zostają nam jeszcze dwa utwory: wesoły love song między postaciami Anushki i Ranveera (Pehli Baar) i rzewniejszy Priyanki i Farhana (Phir Bhi Yeh Zindagi).

mehra-family-759

Pomimo, że fabuła mało oryginalna i mocno zamerykanizowana, to film mnie złapał tak dialogami jak i pokazaniem stosunków między poszczególnymi postaciami. Eskapizm zupełny, ale dzięki dowcipowi i głównym aktorom dobrze się to ogląda.

Reklamy

One thought on “Dil Dhadakne Do (2015)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s