恋の罪 (Miłosne piekło, 2011)

Ostatnio dużo było filmów europejskich więc dzisiaj zaproponuję Wam japoński rollercoaster bez trzymanki, czyli Sion Sono i jego 恋の罪, Miłosne piekło (choć oryginał brzmi bardziej jak miłosna zbrodnia, angielski tytuł to Guilty of Romance). Człowiek, z którym film oglądałam powiedział, że w Kanako w krainie czarów reżyser, Tetsuya Nakashima, dekonstruował każdą postać po kolei, obnażając jej coraz gorsze … More 恋の罪 (Miłosne piekło, 2011)

Biutiful (2010)

Biutiful to jeden z tych filmów, o którym wiedziałam, że chcę go obejrzeć, i że raczej będzie dobry, ale ciężki. Wyreżyserował to (i po części napisał) Alejandro González Iñárritu (Amores Perros, Birdman, The Revenant, Babel). Główną rolę zagrał Javier Bardem (Mar Adentro, No Country for Old Men, Vicky Cristina Barcelona) i zgarnął za nią Złotą Palmę … More Biutiful (2010)

Иван Царевич и Серый Волк 2 (Iwan Carewicz i Szary Wilk 2, 2013)

Po wspaniałej i niespodziewanie dobrej komedii o bohaterze znikąd z szarym gadającym przyjacielem i z mnóstwem odniesień do folkloru rosyjskiego przyszedł czas na sequel (a w tym roku i trequel). Iwan Carewicz i Szary Wilk był filmem zaskakującym, zabawnym i wciągającym. Jego kontynuacja, cóż, gdzieś zgubił się czar pierwszej części. Wszyscy żyją sobie spokojnie i … More Иван Царевич и Серый Волк 2 (Iwan Carewicz i Szary Wilk 2, 2013)

Óperas primas (debiuty reżyserskie): María Fernandez „La Jerezana” (1946); A tiro limpio (1963); La buena vida (1996)

Kolejnym cyklem tygodniowym Rtve.es są (a w sumie były) debiuty reżyserskie (óperas primas) uznanych twórców hiszpańskich. I znów z pięciu filmów udało mi się zobaczyć trzy, co przy natłoku zajęć uważam za osiągnięcie i wyczyn (chyba nie do powtórzenia z filmami z tego tygodnia: Reflejo del momento – odbicie momentu, ukazanie rzeczywistości epoki, w której … More Óperas primas (debiuty reżyserskie): María Fernandez „La Jerezana” (1946); A tiro limpio (1963); La buena vida (1996)

Copie conforme (Zapiski z Toskanii, 2010)

Wybrawszy film ze względu na grającą w nim aktorkę francuską znów trafiłam do Włoch, jednak tym razem widzianych oczyma Abbasa Kiarostami, irańskiego reżysera i scenarzysty. Aktorką jest Juliette Binoche, a partneruje jej Brytyjczyk, William Shimell śpiewak operowy, baryton (dla którego jest to aktorski debiut). Usłyszymy tu angielski, francuski i włoski. Spotkanie z brytyjskim autorem, który spóźnia … More Copie conforme (Zapiski z Toskanii, 2010)

Territorio Comanche (Terytorium Komanczów, 1997)

Arturo Pérez-Reverte, pisarz a wcześniej przez 21 lat korespondent wojenny, ma zdecydowane szczęście do adaptacji. Widziałam już trzy i każda mnie zachwyciła. Książki nie czytałam (i powiedziałabym, że zaraz chętnie to nadrobię gdyby nie stos innych, „pilnych” pozycji), ale za to fragment kiedyś przerabiałam z kursantką na zajęciach na B2. To było w sumie moje … More Territorio Comanche (Terytorium Komanczów, 1997)

Festen (The Celebration, 1998)

Duńsko-szwedzka produkcja duńskiego reżysera  Thomasa Vinterberga, którego ostatni film, Komuna (Kollektivet) można było nie tak dawno demu zobaczyć w kinach. Kiedy widzę film o rodzinnym spotkaniu gdzie powoli wychodzą na jaw dawne zadrapania i skrywane brudy to nie mogę się oprzeć i oglądam. I jakoś tak zazwyczaj jest to strzał w dziesiątkę i odkrywam kolejny … More Festen (The Celebration, 1998)

Deadpool (2016)

Deadpool, ileż to ja się nasłuchałam dobrego o tym filmie. Taki śmieszny, taki super. Po seansie chłopak stwierdził, że kino ambitne mnie rozpieściło. Z jednej strony wiele elementów mi się podobało, jednak najlepsze gagi komediowe, za które widzowie z takim entuzjazmem go przyjęli, w większości zdążyły mi się przez te pół roku opatrzeć i osłuchać … More Deadpool (2016)

La semana de comedia negra y muerte

Hiszpańska telewizja państwowa nie przestaje mnie zaskakiwać pozytywnie. Tym razem z okazji święta zmarłych (obchodzonego znacznie mniej kolorowo niż w Meksyku) zorganizowali, w ramach programu Historia de nuestro cine, La semana de comedia negra y muerte, czyli tydzień czarnej komedii i śmierci. Codziennie przypominali jeden film wybrany z filmografii bardzo znanych reżyserów (najbardziej znany pewnie Berlanga), … More La semana de comedia negra y muerte

Włoski dla początkujących IV, czyli Il capitale umano (2013) i La pazza gioia (2016)

Nie spodziewaliście się czwartej odsłony, co nie? Ja nie, a przynajmniej nie tak szybko. A tu proszę. Elementy wspólne będą dwa: reżyser, Paolo Virzì i aktorka, na którą zwróciłam uwagę już w Latin Lover, Valeria Bruni Tedeschi, bardzo charakterystyczna z urody i grająca zazwyczaj dość specyficzne bohaterki. Il capitale umano (Kapitał ludzki, 2013) Paolo Virzì pokazuje tu … More Włoski dla początkujących IV, czyli Il capitale umano (2013) i La pazza gioia (2016)