Mujhse Dosti Karoge (2002)

Święta to dobry moment na klasykę bollywood.

Mujhse Dosti Karoge (u nas jako Czy chcesz być moim przyjacielem?) to debiut reżyserski Kunala Kohli, odpowiedzialnego m.in. za Fanaa czy Hum Tum. Jest też jednym z dwóch filmów gdzie można na ekranie zobaczyć „mięśniaka„, tj. Hrithika Roshana, Rani Mukerji i Kareenę Kapoor, a jedyny w którym cała trójka ma główne role (pojawili się jeszcze razem w Kabhi Khushi Kabhie Gham, ale tam Rani jest tylko przez chwilę i to w części, w której jeszcze bohaterowie Hrithika i Kareeny byli dziećmi). Na dokładkę jest jeszcze Uday Chopra. Następny akapit zawiera trochę spoilerów, więc jeśli ktoś nie chce wiedzieć co się wydarzy do połowy filmu (jakby to nie było oczywiste), to radzę przeskoczyć tą część i wrócić dopiero w ostatnim akapicie.

Jeśli ktoś pamięta amerykański The Truth About Cats & Dogs (Jak pies z kotem, z Umą Thurman) to sam pomysł fabuły nie będzie dla niego nowością. Jest rok 1992, Raj wyjeżdża wraz z rodziną do Anglii. Na peronie prosi swoją przyjaciółkę Tinę, aby do niego pisała maile (kiedy to nie było jeszcze www  w Indiach). Tina się zgadza, ale szybko stwierdza, że to nudy i porzuca zamierzenie. Wtedy to Pooja, ich wspólna przyjaciółka, zaczyna odpisywać na maile Raja. Mija 10 lat, Raj jest zakochany w Tinie z wiadomości, a Pooja jest zakochana w Raju. W końcu Raj przyjeżdża do Indii i zaczyna walczyć o serce Tiny, nie zwracając za bardzo uwagi na Pooję początkowo. Jednak z czasem zaczyna zauważać coraz większy dysonans między Tiną, którą widzi, a tą z wiadomości. Nie będzie to dużym spoilerem kiedy powiem, że w końću odkrywa, do kogo tak naprawdę bije jego serce. Jednak jesteśmy dopiero w połowie filmu, więc ojcicec Tiny umiera i ta zostaje sama. Z tego powodu Pooja i Raj postanawiają zrezygnować z miłości dla przyjaciółki, bo miłość Raja to jedyne co dziewczynie zostało. W drugiej części mamy zaręczyny, pojawia się Rohan jako kandydat do ręki dla Pooji i kolejne zaręczyny, plus cierpienia młodego Wertera, to jest Raja i Pooji.

Mujhse-Dosti-Karoge2

To co mnie przyciągnęło do filmu to 12 minutowa piosenka z zaręczyn, gdzie bohaterowie śpiewają fragmenty z 18 największych miłosnych przebojów indyjskich (tutaj jest spis, a tu sama piosenka). Podejrzewam, że po moim streszczeniu bez problemu zgadniecie kto jest kim.

Sam film nie był hitem w Indiach, ale przetrwał próbę czasu i był dobrze odebrany przez widownię w UK. Szukając informacji o nim, znalazłam wiele odniesień, w większości podkreślających, że był klapą lub wspominany z lekką drwiną ale też i z nostalgią. Na pewno nie jest to pozycja, którą można by zacząć przygodę z indyjską kinematografią, ale jeśli ktoś jest już w temacie i nie przeszkadza mu naiwność całej historii, to może śmiało sięgać po ten klasyk. Energia aktorów porywa widza na dwie i pół godziny i przenosi w świat przyjaźni i wielkich tragedii miłosnych prosto z Indii. Plus te stroje i stylizacje. Welcome back to the ’90s!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s